Przejdź do treści
VETCNCCNC MANUFACTURING
Szary, teksturowany korpus metalowy z jasnymi, obrabianymi skrawaniem otworami portów, czołami końcowymi oraz płatem montażowym.

Obróbka końcowa elementów metalowych wykonanych metodą addytywną

Wykonujemy obróbkę końcową powierzchni montażowych, otworów walcowanych, gwintów oraz powierzchni uszczelniających na dostarczonych półfabrykatach metalowych wykonanych metodą addytywną. Wydrukowana forma zachowuje swoją użyteczną złożoność, podczas gdy dostępne interfejsy otrzymują geometrię określoną na rysunku technicznym. Nasz zakres obejmuje wyłącznie obróbkę skrawaniem oraz uzgodnione kontrole komponentu; stan wydruku i jego obróbki cieplnej pozostają wyraźnie określone.

  • Dostarczone półfabrykaty metalowe wykonane metodą addytywną
  • Dostępne powierzchnie funkcjonalne
  • Określony stan końcowy

Interfejsy funkcjonalne na wydrukowanych elementach metalowych

Obróbka po wydruku jest przydatna w przypadkach, gdy złożony kształt bliski gotowemu (near-net) spełnia wymagania konwencjonalnego styku w zespole. Obrabiamy wybrane cechy, zachowując przy tym otaczające ścianki oraz geometrię uzyskaną metodą druku.

Szary, teksturowany korpus metalowy z dwoma otwartymi, obrabianymi skrawaniem tulejami portów oraz płaskim płatem montażowym.

Ciała metalowe z portami wykonane metodą addytywną

Dostępny kołnierz portu może otrzymać gotowy otwór wytaczany, powierzchnię czołową oraz szczegół połączenia, podczas gdy zakrzywiona otaczająca część ciała pozostaje w kształcie bliskim gotowemu. Zachowujemy lokalne gniazdo związane z zachowanym przejściem, zamiast ponownie obrabiać każdą zewnętrzną powierzchnię.

  • Kołnierze portów
  • Powierzchnie połączeń
  • Zachowane przejścia
Omówienie surowca z wlotami
Teksturowany metalowy uchwyt z zakrzywioną żebrą, obrabianymi skrawaniem płatami montażowymi, otwartym centralnym otworem oraz otworami mocującymi.

Powierzchnie montażowe i oporowe

Blacha blisko gotowa może zachować swój zakrzywiony środek (płytę środkową), podczas gdy powierzchnie montażowe i dostępne otwory pod łożysko są obrabiane skrawaniem. Powierzchnie montażowe ustalają położenie zamontowanej części; otwór jest następnie powiązany z tymi roboczymi odniesieniami.

  • Powierzchnie montażowe
  • Otwory położone w określonych miejscach
  • Zachowane płytki środkowe
Omówienie surowca w postaci uchwytu
Srebrny kołnierzowy wałek z sześcioma otworami mocującymi oraz współśrodkowym otwartym otworem przejściowym

Ciała drukowane z kołnierzem

Kołnierz wymaga współpracy swojego centralnego tuleja prowadzącego, powierzchni oprzywania oraz wzoru otworów mocujących. Trasa obróbki kończy te dostępne powierzchnie stykowe, bez założenia, że nieregularna forma ciała zapewnia niezawodną powierzchnię do chwytania w imak lub lokalizacji.

  • Gotowe tuleje prowadzące
  • Powierzchnie oporowe
  • Wzory otworów montażowych
Omówienie surowca w postaci elementu z kołnierzem
Srebrzysta płyta montażowa z płytką, ślepa wnęką i sześcioma otworami przebijającymi po obwodzie

Wklęsłe pokrywy i płyty

Pokrywa może zachować niemachinowaną zewnętrzną powierzchnię, podczas gdy jej powierzchnia oporowa na obwodzie oraz elementy mocujące dopasowują się do obudowy. Lokalna warstwa materiału obróbkowego wokół tej powierzchni oporowej ma większe znaczenie niż nadmiernie duża nadmiarowa warstwa na niepowiązanej tylnej powierzchni.

  • Kontakty obwodowe
  • Elementy mocujące
  • Lokalna warstwa materiału obróbkowego
Omówienie surowca w postaci pokrywy
Trzy srebrne tuleje dystansowe wykonane toczeniem z otwartymi otworami, w tym jedna tuleja stopniowa

Walcowe interfejsy lokalizacyjne

Tuleja lub okrągły występ mogą wymagać wykończonego otworu i powierzchni czołowej w ramach zespole drukowanym. Określamy powierzchnie, które mogą wspierać i lokalizować komponent, pozostawiając przy tym funkcjonalną ścianę nietkniętą.

  • Wytoczyć i przefrezować powierzchnię czołową
  • Podparta ściana
  • Wspólna baza pomiarowa
Omówienie cylindrycznego połączenia
Metalowy blok montażowy z V-kształtną rowkową powierzchnią lokalizacyjną oraz dwiema uszami mocującymi

Uchwyty i elementy bazujące do obróbki skrawaniem

Dedykowana gniazda mogą podpierać nieregularną surowicę w dostępnych obszarach nieobrobionych. Ich punkty styku zachowują zamierzoną orientację surowicy bez wykorzystania cienkiej struktury kratowej lub niestabilnej przegrody jako powierzchni reakcji uchwytu.

  • Podparte punkty styku
  • Orientacja surowicy
  • Wolna przestrzeń dla frezu
Omówienie ścieżki technologicznej wspierającej

Selektywna obróbka skrawaniem powierzchni montażowych

Istotną różnicą jest rozróżnienie między geometrią, którą można pozostawić w stanie wydrukowanym, a powierzchniami styku wymagającymi kontrolowanej obróbki skrawaniem. Badanie NIST dotyczącé obróbki po procesie wydruku metalowego wskazuje na wiercenie, gwintowanie oraz wykańczanie jako ścieżki zapewniające funkcjonalność montażu.CNC frezowaniemoże wykonać płaszczyzny mocujące i połączone cechy lokalizacyjne na dostarczonym surowcu o dostępnej konfiguracji.

Powierzchnie czołowe, otwory i połączenia gwintowe

Obrabiamy skrawaniem dostępne powierzchnie oporowe, tuleje prowadzące, wzory mocowań oraz cechy przygotowawcze pod gwint. Pełny zakres prac określa, które powierzchnie są poddawane obróbce skrawaniem, a które zachowują stan początkowy – dzięki temu ukończony otwór wylotowy nie jest mylony z całkowicie wykończonym kanałem wewnętrznym.

Powierzchnia czołowa • lokalizacja • połączenie

Okrągłe interfejsy na wspartych półfabrykatach

Odpowiednia metoda uchwytu może wykorzystywać otwór, zewnętrzny prowadzący i ogranicznik osiowy. Stan materiału wyjściowego oraz podpora wokół wydrukowanej części decydują, czy toczenie czy metoda z nieruchomą częścią zapewniają użyteczny dostęp.

Podpora • oś • ogranicznik osiowy

Ograniczona geometria i geometria wielościanowa

Pochylone powierzchnie oporowe oraz rozdzielone interfejsy wymagają osiągalnego kierunku narzędzia oraz zachowanej strategii przenoszenia punktu odniesienia. Praca na wielu powierzchniach może wymagać dostępu indeksowanego lub dodatkowych ustawień; wydrukowany podcięcie nie staje się automatycznie osiągalne dla narzędzia skrawającego.

Kierunek podejścia • przenoszenie punktu odniesienia • dostęp

Lokalny materiał wyjściowy, stabilne punkty odniesienia oraz chronione obszary wydrukowane

Przydatna surowa część pozostawia materiał w miejscu, gdzie musi znajdować się gotowy kontakt, oraz podporę tam, gdzie musi oddziaływać obciążenie skrawające. Oba warunki są określone przez położenie gotowego kontaktu oraz miejsce, w którym oddziałuje obciążenie skrawające.

Przekroje pokazujące gotowy płat montażowy wewnątrz dostarczonego materiału surowego oraz podparcie umieszczone poza cienką, wydrukowaną przegrodą.
Wykonaj zamierzony interfejs, zachowując przy tym zachowany fragment ściany oraz pierwotną formę wydrukowaną.

Utworzyć użyteczny punkt odniesienia z dostarczonej geometrycznej postaci

Powierzchnia zewnętrzna w stanie po produkcji może się różnić w obrębie powierzchni montażowej lub kołnierza. Definiujemy dostępne odniesienia pozwalające zlokalizować gotowe cechy geometryczne bez konieczności traktowania całego ciała o swobodnej formie jak blachy prostokątnej.Sterowany cylindryczny posadzka może następnie wymagać osobnejWytaczanie CNCoperacji ukończenia jej rozmiaru i relacji zdefiniowanych w rysunku.

Zostawić materiał nadmiarowy na każdej kontrolowanej powierzchni

Cecha zewnętrzna wymaga materiału poza swoim końcowym konturem; otwór wymaga materiału wewnątrz swojego końcowego średnicy. Przesunięcia i lokalne zagłębienia zmniejszają użyteczny nadmiar z jednej strony, nawet jeśli ogólny wymiar wydaje się wystarczająco duży.

Zapewnić wsparcie obok cienkich lub złożonych obszarów

Obciążenia związane z obróbką skrawaniem i zaciskaniem wymagają wspartej ścieżki przenoszenia siły przez detal. Zachowane zakładki, dedykowana forma mocująca lub łatwo dostępne, wytrzymałe podkładki mogą zapewnić taką ścieżkę; chwytanie delikatnej, wydrukowanej struktury siatkowej może przesunąć właśnie tę cechę, którą należy dopiero obrabiać.

Oddzielić pozostałości elementów pomocniczych od powierzchni roboczych

Obszary budowy elementów pomocniczych oraz cięcia mogą pozostawić nieregularny materiał w pobliżu powierzchni styku. Definicja obróbki skrawaniem traktuje ich nadmiar usuwany oddzielnie od końcowej powierzchni osiadania, dzięki czemu estetyczna obróbka końcowa nie zużywa wymaganej powierzchni styku.

Materiał wydrukowany metodą AM i stan po obróbce cieplnej

Nazwa gatunku sama w sobie nie określa materiału wprowadzanego do obróbki skrawaniem. Poniższy przykład AlSi10Mg pokazuje, jak kierunek budowy i obróbka cieplna zmieniają właściwości jednego nazwanego materiału drukowanego; wprowadzana część zachowuje własny zatwierdzony proces i stan.

Jeden nazwany materiał AM w różnych kierunkach budowy i po różnych obróbkach cieplnych

EOS AlSi10Mg: ten sam nazwany proces, ale różne stany materiału.
Stan / kierunek budowyGranica plastyczności / wytrzymałość na rozciąganie (MPa)Wydłużenie przy zerwaniu (%)
Jak wydrukowano · pionowo233 / 4666.3
W stanie po wytworzeniu · poziomo270 / 46110.2
EOS T6 · pionowo250 / 31011
EOS T6 · poziomo260 / 32011

EOS Aluminium AlSi10Mg, karta danych procesowych z maja 2026 r.: EOS M 290, 30 µm, AlSi10Mg_FlexM291 2.01. Badania wytrzymałościowe na rozciąganie w temperaturze pokojowej przeprowadzono na próbkach toczeniowych zgodnie z ISO 6892-1, typ B10. Te wartości opisują nazwany proces oraz warunki obróbki cieplnej.

Stan przed końcową trasą frezowania

Stan dostarczonego materiału oraz skutki skrawania.
Stan wejściowyIstotny warunek frezowaniaSkutek trasy frezowania
Powierzchnia zewnętrzna w stanie po wytworzeniuNierównomierna początkowa penetracja narzędziaLokalizacja i obróbka wstępna z dostępnych obszarów podpartych
Zdeformowane naprężeniowo / usunięte podporyNowy swobodny kształt po zwolnieniuUstalenie baz na rzeczywistym surowcu wejściowym
Końcowa kondycja termicznaZamówiona twardość i pozostała warstwa materiałuDokończenie i akceptacja wymaganych interfejsów dostarczonych

Stan obrabianego materiału oraz historia jego obróbki cieplnej i wydruku decydują o warunkach stosowanych podczas obróbki skrawaniem. Notatka techniczna NIST nr 1801 opisuje obróbkę cieplną po wydruku, usuwanie oraz czyszczenie elementów wsporczych jako oddzielne etapy; wymagana kolejność zależy od materiału oraz przeznaczenia wyrobu.

Zachowujemy dostarczony stop AM oraz zamówioną kondycję termiczną przez cały czas obróbki skrawaniem. Każda późniejsza obróbka zmieniająca kształt lub stan materiału musi pozostawać częścią uzgodnionej końcowej trasy akceptacji.

Obrabiane interfejsy obok zachowanych powierzchni drukowanych

Wymagania dotyczące powierzchni wynikają z jej funkcji. Powierzchnia uszczelniająca, powierzchnia montażowa oraz niestyczona swobodna ściana nie muszą być poddawane tej samej operacji obróbkowej.

Selektywna obróbka powierzchni

Frezujemy nazwane powierzchnie współpracujące i zachowujemy każdy obszar celowo pozostawiony w stanie wejściowym. Szerokie polerowanie nie zastępuje wymaganych wymiarów i kształtu kontrolowanego gniazda.

Krawędzie w otworach i miejscach przecięć

Wiertlony lub gwintowany otwór może pozostawić nową krawędź wewnątrz zachowanego, wydrukowanego przejścia. Wybrana metoda usuwania wykańczaków i czyszczenia musi dotrzeć do tej krawędzi bez uszkodzenia sąsiednich cienkich ścianek ani dodania niekontrolowanego fazowania na powierzchni uszczelniającej.

Powłoka i ostateczny zaakceptowany wymiar

Zamówiona powłoka lub obróbka chemiczna może zmienić gotową powierzchnię styku. Maskowanie, luz technologiczny oraz ewentualna końcowa obróbka są definiowane względem dostarczonej geometrii, a nie pozostawiane do korekty w trakcie montażu.

Dostępny materiał surowy i kontrola wykonanych cech

Okręgi otworów surowych i docelowych z przesuniętymi środkami obok wyraźnie oddzielonych kontroli wejściowych i końcowych komponentów.

Surowy półwytwór i gotowy komponent odpowiadają na różne pytania. Najpierw ustalamy, czy kontrolowane powierzchnie można wykonać w ramach dostępnego materiału, a następnie sprawdzamy uzyskaną geometrię zgodnie z wydanym rysunkiem.

Obliczenia wykorzystują podane dane geometryczne, aby określić lokalny zapas materiału. Nie stanowią one uniwersalnej rekomendacji lużu technologicznego: wymagana obróbka końcowa zależy również od rzeczywistego stanu powierzchni, odkształcenia, elementów wsporczych oraz ostatecznych ograniczeń.

Dla współśrodkowych cech kołowych zapas promieniowy wynosi połowę różnicy średnic. Przesunięcie zużywa część tego zapasu po słabszej stronie; zapas grubości dla dwóch powierzchni musi zostać rozdzielony między rzeczywiste końcowe płaszczyzny.

Oddzielne sprawdzenia surowca i gotowego wyrobu.
ObiektPytanie, na które udzielono odpowiedziPodstawa akceptacji
Nadchodząca lokalna obrysowa objętośćCzy w miejscu docelowej granicy znajduje się zapas materiału?Geometria półwytworu związana z ostatecznymi bazami
Gotowa cecha dopasowującaCzy połączenie zapewnia prawidłowe zlokalizowanie i montaż?Wymiar, kształt i położenie zgodne z rysunkiem
Zachowana wydrukowana ścianaCzy wymagany obszar został zachowany?Wydana geometria oraz określona minimalna grubość przekroju
Powierzchnia / krawędź po obróbce skrawaniemCzy powierzchnia styku znajduje się w wymaganym stanie?Określona chropowatość, krawędź oraz końcowa obróbka
Test wewnętrzny / funkcjonalnyCzy wynik wymagany osobno jest zgodny?Zdefiniowany zakres badań, metoda i kryteria akceptacji

Materiał musi pozostać na docelowej granicy po ustaleniu położenia. Zaciskanie półfabrykatu w żądane kształcie nie może zastąpić brakującego materiału ani ustalić jego wydanych wymiarów.

Lokalne obliczenia nadmiaru materiałowego.
Element / dane wejścioweObliczenie (mm)Dostępny materiał
Wypukłość zewnętrzna: minimalny średnica półfabrykatu Ø20.6 → końcowa średnica Ø20.0(20.6 − 20.0) / 20,30 mm promieniowo
Otwór: maksymalna średnica półfabrykatu Ø9.4 → końcowa średnica Ø10.0(10.0 − 9.4) / 20,30 mm promieniowo
Dwie powierzchnie: minimalna grubość półfabrykatu 8,8 → końcowa grubość 8,08.8 − 8.00,80 mm łącznie na obu powierzchniach
Ten sam otwór: przesunięcie osi o 0,200.30 − 0.200,10 mm po słabej stronie
Wypukłość zewnętrzna: minimalna średnica półfabrykatu Ø19.8 → końcowa średnica Ø20.0(19.8 − 20.0) / 2−0,10 mm: na docelowej granicy brakuje materiału

Obliczona geometria w milimetrach na podstawie podanych danych wejściowych. Nadmiar materiałowy promieniowy na zewnątrz = (minimalny średnica surowca − końcowa średnica) / 2; nadmiar materiałowy promieniowy otworu = (końcowa średnica − maksymalna średnica surowca) / 2. Przesunięcie jest odejmowane po słabszej stronie. Kontekst inżynieryjny:Badanie NIST dotyczące obróbki skrawaniem po wydruku metalowym.

Od wydrukowanego półfabrykatu do powtarzalnych interfejsów po obróbce skrawaniem

Trasa obróbki zachowuje sposób mocowania nadchodzącego półfabrykatu, położenie jego końcowych baz pomiarowych oraz stan przyjętego procesu cieplnego.

Pierwsza obróbka półfabrykatu

Pierwszy półfabrykat rozwiązuje kwestie podpór, lokalnej obróbki wykończeniowej oraz dostępu do kontroli wymiarowej wybranych interfejsów. Każda zmieniona podkładka lub zachowana zakładka zostaje zwolniona przed jej włączeniem do kolejnych budowy.

Spójne nadchodzące budowy

Zmiana orientacji budowy, układu podpór lub cyklu termicznego może zmienić kształt półfabrykatu prezentowanego w uchwycie. Zachowujemy te istotne dane wejściowe zamiast zakładać, że identyczny numer części gwarantuje takie same warunki cięcia.

Powtarzanie zamówień na komponenty

Zatwierdzona definicja obróbki pozostaje powiązana z wersją nadchodzącej budowy oraz końcowym stanem cieplnym. Zmiana niewykonanej ściany może nadal wpływać na podpory wokół sąsiedniego, już obrabianego gniazda.

Jakie czynniki wpływają na koszt obróbki dodatkowej części wyprodukowanych metodą metalowej addytywnej produkcji (AM)?

Wydrukowany półwytwór już zawiera wykonaną pracę produkcyjną. Dostępne powierzchnie montażowe oraz stabilna trasa podparcia pomagają uniknąć marnowania tej wartości podczas późniejszego frezowania.

Utrzymywanie nieregularnego kształtu

Szeroka, stabilna powierzchnia mocowania pozwala na zastosowanie standardowych przygotowań uchwytów. Cienki, zakrzywiony lub słabo wsparty półwytwór może wymagać dedykowanej formy mocującej, dodatkowych punktów kontaktu lub zachowanych cech uchwytu przed rozpoczęciem obróbki.

Ilość i położenie materiału do usunięcia

Większa lokalna ilość nadmiaru przed obróbką wydłuża czas usuwania, ale zbyt mała ilość nadmiaru może uniemożliwić uzyskanie użytecznego wykończenia. Kilka kontrolowanych punktów kontaktu może okazać się tańsze niż ponowne frezowanie dużej powierzchni zewnętrznej, która nie pełni funkcji montażowych.

Kolejność obróbki cieplnej i kontroli jakości

Pośrednie obróbki cieplne, dodatkowy etap lokalizacji lub osobno zamówiona kontrola wewnętrzna zwiększają nakład pracy koordynacyjnej i manipulacyjnej. Te operacje są odróżniane od dostępnych pomiarów wymiarowych, które są standardowo wykonywane w ramach obróbki skrawaniem.

Ilość sztuk oraz współdzielone przygotowanie

Programowanie, projektowanie uchwytów oraz weryfikacja pierwszego półwytworu rozkładają się na całą ilość zamówienia. Powtarzalne półwytwory dzielą tę przygotowawczą fazę, o ile ich sposób wydruku i stan przyjęcia pozostają zgodne z ustaloną trasą obróbki.

Bezpieczna przekazanie półwytworu do gotowego komponentu

  1. Zachowanie oryginalnej definicji półwytworu

    Identyfikujemy dostarczony stop, rewizję półwytworu oraz zakończoną obróbkę po wydruku przed przypisaniem trasy obróbki skrawaniem.

  2. Lokalizacja i wykończenie wybranych powierzchni kontaktowych

    Strategia mocowania oraz definicja obróbki zapewniają zachowanie obszarów pozostawionych w stanie wydrukowanym, jednocześnie kończąc obróbkę określonych, dostępnych powierzchni montażowych.

  3. Weryfikacja końcowego stanu komponentu

    Wymiary, wymagania dotyczące chropowatości powierzchni oraz wszelkie osobno zamówione badania są wyraźnie oddzielone i powiązane z dostarczoną rewizją komponentu.

  4. Ochrona mieszanych stanów powierzchni

    Opakowanie chroni wykończone gniazda oraz delikatne, zachowane obszary przed uszkodzeniem przez kontakt oraz zapewnia stałe przyporządkowanie identyfikatora części przez cały czas dostawy.

Pytania dotyczące obróbki dodatkowej części metalowych wyprodukowanych metodą addytywną

Czy recepturę cięcia stopu walcowanego można bez zmian przenieść na półwytwór AM?

Nie bez wcześniejszej weryfikacji stanu przyjęcia i przebiegu cięcia. Eksploracyjne badania NIST przeprowadzone na stali nierdzewnej wykazały różne siły tnące oraz różny charakter pierwszego przejścia narzędzia pomiędzy próbkami AM a walcowanymi przy tych samych warunkach cięcia. Wyniki te potwierdzają konieczność indywidualnej oceny materiału przyjętego i przebiegu cięcia, a nie stosowania jednej uniwersalnej korekty prędkości obrotowej lub posuwu dla każdego wydrukowanego stopu.

Czy teselacja pliku wydruku może wpływać na końcowe frezowanie wykończeniowe?

Może. NIST zaobserwował okresowe cechy związane z geometrią budowy teselowanej, w tym efekty sięgające poza widoczne fasety powierzchniowe w swoich testach. Ten wstępny wynik stanowi powód do zachowania definicji pliku budowy oraz oceny procesu usuwania nadmiaru; samego gładkiego modelu CAD nie wystarczy do zmiany już wydrukowanego materiału.

Czy obróbka cieplna może zastąpić usuwanie luźnego proszku?

Nie. Wskazówki AIA dotyczące metalowej produkcji przyrostowej (AM) ostrzegają, że niezspieknięta proszkowa może ulec spiekaniu i przyczepić się podczas kolejnych etapów nagrzewania. Usuwanie proszku musi być dostosowane do geometrii wewnętrznej przed zastosowaniem odpowiednich kroków termicznych; późniejsze obróbka skrawaniem zewnętrznego otworu nie cofa tego warunku.

Czy proces HIP automatycznie zamyka porę połączoną z powierzchnią?

Nie. AIA określa jako warunek skuteczności HIP występowanie porów niespojonych z powierzchnią. Widoczna lub nowo odsłonięta otwarta pora podlega indywidualnej decyzji akceptacji zgodnie ze specyfikacją, ocenianej na przedstawionym fragmencie.

Czy konwencjonalny cykl cieplny przeznaczony dla stopów odlewanych można ponownie zastosować wyłącznie dlatego, że stop AM ma tę samą nazwę?

Nie. AIA zaznacza, że tradycyjne obróbki cieplne mogą być nieodpowiednie dla wersji AM danego stopu. Wybór materiału AM i ścieżki obróbki końcowej określa dostępna dokumentacja; wspólne oznaczenie stopu nie uprawnia do zastąpienia cyklu cieplnego.

Czy wynik próby rozciągania próbki ustala wytrzymałość zmęczeniową dla cienkiego, wydrukowanego elementu?

Nie. AIA rozróżnia dopuszczalne wartości materiału masowego od wartości projektowych uwzględniających rzeczywiste cechy geometryczne oraz stan powierzchni. Wynik próby rozciągania nie stanowi sam w sobie zatwierdzenia lokalnej geometrii ani jej wytrzymałości zmęczeniowej. Pozostaje to częścią projektowania i kwalifikacji komponentu.

WSPARCIE PROJEKTOWE

Omówić dostarczoną surową część metalową AM.

Wyślij końcowy rysunek komponentu oraz dostępne dane definiujące surową część, abyśmy wspólnie określili zakres lokalnej obróbki skrawaniem, obszarów podparcia oraz stanu dostawy.

VETCNCCNC MANUFACTURING
Polski
WhatsApp Napisz do nas e-mail

Opisz nam swój projekt

Podaj swoje wymagania — odpowiemy na nie drogą e-mailową.

PDF, CAD lub ZIP · do 20 MB