Przejdź do treści
VETCNCCNC MANUFACTURING
Srebrna okrągła kołnierz montażowy obok oddzielnego kołnierza piasty na ciemnej powierzchni

Niestandardowe, toczeniem i frezowaniem wykonane kołnierzedo montażu i połączeń wałowych

Kołnierze montażowe, adaptery z prowadzeniem i tuleje kołnierzy

Kołnierze montażowe okrągłe

Kołnierz w kształcie pierścienia łączy okrągłą obudowę lub komponent z powierzchnią montażową. Obrabiamy otwór środkowy, powierzchnię oporową oraz otwory mocujące wokół niego jako jeden spójny element.

Tuleje kołnierzy

Wystający kołnierz łączy interfejs wałowy z powierzchnią mocowania kołnierza. Średnica otworu wewnętrznego, długość tulei oraz położenie kołnierza określają położenie połączonych części wzdłuż wspólnej osi.

Kołnierze adapterowe z prowadzeniem

Adaptery łączą dwa pasujące do siebie interfejsy o różnych średnicach prowadzących lub wzorach mocowania. Ich dwie strony zachowują wymaganą odległość osiową oraz orientację.

Prostokątne płyty kołnierzy

Prostokątny zarys może dopasować się do obrysu urządzenia, podczas gdy centralny otwór zapewnia okrągły interfejs montażowy. Otwory w narożnikach i wzdłuż krawędzi łączą płytę ze strukturą otaczającą.

Kołnierze zaciskowe rozdzielone

Promieniowa szczelina i funkcja zacisku pozwalają na zamknięcie tulei kołnierza wokół wybranej średnicy pasującej. Obrabiamy geometrię zwolnionego zacisku, w tym szczelinę oraz cechy przeznaczone na elementy mocujące.

Kołnierze z dwoma śrubami

Profil owalny lub dwuuszowy umieszcza otwory montażowe po obu stronach środkowego otworu. Ten kształt nadaje się do określonego, wąskiego obszaru montażowego zamiast pełnego okrągłego układu śrub.

Rękawy z kołnierzem

Walcowe przedłużenie zawiera powierzchnię centrującą lub otwór przelotowy, a kołnierz służy do mocowania z jednego końca. Obrabiamy przedłużenie i kołnierz, zachowując określoną wspólną oś oraz wymiary powierzchni czołowych.

Puste kołnierze osłonowe

Solidna płyta zamyka określony obudowę lub otwór dostępu. Wzór jej mocowania, pierścień stykowy oraz ewentualne wgłębienie są zgodne z projektem połączenia pokrywy.

Wyświetlono 8 typów tarcz przykrywającychObrabiamy te formy elementów z metalu lub określonego tworzywa inżynierskiego. Wydany rysunek określa tarczę przykrywającą oraz jej powierzchnie stykowe.

Materiały na tuleje obrabiane skrawaniem

Srebrna tuleja z kołnierzem o prostym, współosiowym otworze i płaskiej, pierścieniowej powierzchni czołowej

Stal, stal nierdzewna i tytan

Stal jest opcją dla obciążonych piast i powierzchni montażowych; stal nierdzewna i tytan mogą zostać wybrane tam, gdzie projekt wymaga ich odporności na korozję. Dokładny gatunek i stan materiału mają znaczenie: obróbka cieplna lub zmiana stopu mogą wpłynąć zarówno na kolejność operacji technologicznych, jak i na gotowe połączenie.

Biała polimerowa tuleja z kołnierzem z otwartym, współosiowym otworem przejściowym

Tuleje z tworzyw inżynierskich

Obrabiamy skrawaniem określone tworzywa inżynierskie do tulei dystansowych, pokryw oraz innych powierzchni współpracy zdefiniowanych na rysunku. Długotrwałe obciążenie śrub i temperatura mogą zmieniać geometrię polimeru w czasie, dlatego projekt musi uwzględniać odpowiednią powierzchnię docisku pod elementami mocującymi oraz odpowiedni dopuszczalny stan materiału.

Rejestry, wzory otworów pod śruby i powierzchnie docisku

Część radialnego rejestru obok elementu mocującego przesuniętego wewnątrz większego otworu luzowego

Lokalizacja promieniowa przy rejestrze

Męski pilot i odpowiadające mu wgłębienie zapewniają lokalizację promieniową. Otwory luzujące pod śruby pozwalają na przejście elementów mocujących, ale nie pełnią funkcji centrowania. Średnica rejestru i głębokość jego współpracy mają więc osobne wymagania od otworów mocujących.

Sześć otworów kołnierza na jednym okręgu podziałowym z cechą kątowego odniesienia

Okragły wzór otworów pod śruby i orientacja kątowa

Liczba otworów, średnica okręgu podziałowego oraz kątowa pozycja początkowa definiują wzór mocowania. W przypadku dwustronnej płytki adaptacyjnej zależność między oboma wzorami określa orientację połączonych urządzeń, nawet jeśli każdy z okręgów podziałowych jest poprawny indywidualnie.

Część osiowa kołnierza podkreślająca powierzchnię oporową oraz oś odniesienia wyznaczoną przez otwór

Osadzanie osiowe i oś otworu

Powierzchnia docisku ustala położenie osiowe współpracującego elementu. Powierzchnia ta może być płaska, ale jednocześnie nachylona względem osi otworu. Związek ten określa oddzielne sterowanie orientacją lub bicie na rysunku, a nie tylko tolerancja grubości lub płaskości.

Cechy tulei i odniesienia do powierzchni współpracy

Wybrane wymiary tulei kołnierzowych i odniesienia geometryczne
CechaOdniesienie lub oznaczenie na rysunkuZakres akceptacji
Wytaczanie otworu montażowego · niepodzielona powierzchnia odniesieniaH7, >18–30 mm: dolna granica 0; górna granica +0.021 mmGranice otworu montażowego; pasujący wałek określony osobno
Otwór montażowy pod śrubę · seria średniaM6: Ø6.6 mm; M8: Ø9 mmŚrednica luzu zgodna z ISO 273, nie średnica gwintu
Sześcioczłonowy układ otworów o równomiernym rozstawie360° ÷ 6 = 60° krok kątowyŚrednica okręgu osadzeniowego i orientacja pierwszego otworu pozostają nadal zdefiniowane
Grubość tarczy i stopień osiowyOdległości powierzchni oporowych zgodne z rysunkiemRzeczywista odległość osiowa między faktycznymi powierzchniami styku po zamontowaniu
Powierzchnia oporu pod głowicę śruby lub podkładkęWybrane elementy mocujące i geometria powierzchni oporuPowierzchnia oporu łożyska, wcięcie i luz narożny
Geometria powierzchni czołowej względem osiOkreślona oś odniesienia oraz kontrola orientacji/biciaZwiązek powierzchni czołowej przyjmowany względem zdefiniowanej osi

Odchylenia H7 stosuje się wyłącznie wtedy, gdy rysunek wybiera tę klasę w zakresie nominalnym >18 do 30 mm. Wartości ISO 273 dotyczą otworów luzowych średniego szeregu; szczególne połączenia podlegają własnym wymaganiom projektowym. Wartość kątowa jest wynikiem obliczenia geometrycznego. Odwołania opisują opublikowane normy; wartości tolerancji, obciążenia i ciśnienia dla Twojej kołnierza pochodzą z jego zatwierdzonego rysunku.

Toczenie i frezowanie geometrii tarczy

Tokarskie, współosiowe powierzchnie kołnierza obok frezowanego lub wiertanego układu otworów pod śruby
Koncentryczne toczone cechy i związany z nimi układ montażowy

Toczone otwory, wpustki i powierzchnie czołowe

Toczymy profile kołowe, otwory i powierzchnie osadcze, zachowując ich określone wzajemne zależności. Element z powierzchniami centrującymi po obu stronach wymaga takiego przebiegu obróbki, który zachowuje zadaną oś podczas mocowania i każdej zmiany ustawienia.

Frezowane układy otworów montażowych i zewnętrzne profile

Frezowanie kończy otwory pod śruby, powierzchnie płaskie, kontury prostokątne oraz cechy ułatwiające dostęp wokół geometrii toczonej. Położenie wzoru jest odniesione do funkcjonalnego rejestru lub otworu wytaczanego, dlatego zewnętrzna krawędź nie jest używana jako punkt odniesienia przy kontroli, chyba że rysunek przypisuje jej tę rolę.

Cienkie pierścienie i elementy typu split-clamp (rozcinane obejmy)

Duże otwory i szczeliny do zacisków pozostawiają mniej materiału wspierającego tarczę przykrywającą. Uchwyt obrabianego elementu oraz kolejność cięcia muszą umożliwić części swobodne odkształcenie się do określonego stanu luźnego, a nie obróbkę wymuszonej geometrii, która zmienia się po zwolnieniu.[2]

Gotowe rejestry, powierzchnie oporowe pod śruby oraz krawędzie

Powierzchnie lokalizacyjne z powłoką ochronną

Anodowanie lub powłoka osadzona mogą zmienić dopuszczalne wymiary rejestru lub otworu wytaczanego. Definicja wykończenia oddziela powierzchnie poddane obróbce od obszarów zabezpieczonych przed nią oraz określa końcowe wymiary wymagane dla części współpracującej.

Obszary oporu pod elementy mocujące

Głowa śruby lub podkładka wymaga określonej powierzchni nośnej. Powierzchnie dociskowe (spotface) i otwory wpustowe zapewniają tę powierzchnię na zamierzonym głębokości i pozostawiają wystarczającą przestrzeń dla wybranej głowy śruby oraz narzędzia montażowego.

Wloty otworów wytaczanych oraz krawędzie montażowe

Zaokrąglenia prowadzące (lead-ins) ułatwiają wprowadzenie wałka lub pilota bez zahaczania o wystającą krawędź. Zachowujemy określoną geometryczną powierzchnię stykową i krawędziową, usuwając jednocześnie niepożądane zauszniki przy otworach wytaczanych, otworach montażowych oraz frezowanych otworach.

Widoczne powierzchnie zewnętrzne

Tekstura estetyczna dotyczy określonych obszarów widocznych. Może być oddzielona od rejestru, powierzchni oporowej i ukrytych wgłębień, dzięki czemu wymagania estetyczne nie rozciągają się niepotrzebnie na każdą powierzchnię obrabianą skrawaniem.

Wybrane elementy mocujące wymagają również luzu w zaokrągleniu między głowicą a trzpieniem, aby głowica mogła opierać się na tarczy przykrywającej.[3]

Kontrola zgodności tulei względem jej funkcjonalnych punktów odniesienia (datums)

Rejestr i układ mocowania

Sprawdzamy określoną średnicę otworu lub tuleję prowadzącą oraz położenie jej wzoru mocowania względem punktów odniesienia z rysunku. Średnicę luzu i położenie wzoru raportujemy jako dwa osobne wyniki.

Powierzchnie oporowe oraz geometria obrotowa

Dla określonej kontroli bicia pomiar odnosi się do osi odniesienia (datum) podanej na rysunku. Pomiar wykonany od wygodnej średnicy zewnętrznej może wyznaczyć inną oś i dać inny wynik. Warunki kontroli określają użyte odniesienie i sposób podparcia.

Dokumentacja materiału oraz stanu gotowego wyrobu

Numer części, rewizja i identyfikator partii wiążą dostarczoną tuleję z określoną dokumentacją materiałową, cieplno-technologiczną oraz wymiarową. Nasza wycena określa zakres raportu i próbkowania.

Część osiowa kołnierza podkreślająca powierzchnię oporową oraz oś odniesienia wyznaczoną przez otwór
Rejestr, układ śrub i akceptacja odległości czoła od osi

Od pierwszej tulei do powtarzalnej dostawy

Sprawdź pierwszą instalację

Pierwsza tuleja może określić dostęp do elementów mocujących oraz dostępną przestrzeń osiową w sprzężonym urządzeniu.

Kontroluj rewizje sprzężonych komponentów

Dwustronny adapter łączy dwa interfejsy urządzeń. Zmiana dowolnego z obu sprzężonych komponentów może wymagać nowego adaptera, nawet jeśli druga strona pozostaje bez zmian; zaakceptowany adapter pozostaje powiązany z uzgodnioną parą rysunków interfejsów.

Zatwierdzona geometria

Zmiany wynikające z pierwszej instalacji stają się kontrolowaną rewizją komponentu. Partia produkcyjna opiera się na tej zaakceptowanej geometrii, a nie na niepoprawionym rysunku próbnych.

Chronij powierzchnie lokalizacyjne

Opakowanie zapobiega kontaktowi twardych krawędzi z powierzchnią rejestracyjną i powierzchnią docisku. Długie wypustki tulei są wspierane podczas transportu, bez obciążania cienkiej tulei jako belki konsoleowej.

Co wpływa na koszt obróbki tulei?

Średnica początkowego materiału, ilość usuwanego materiału wokół wąskiej piasty, obróbka obu powierzchni czołowych oraz dodatkowe wzory otworów wpływają na czas obróbki. Cienkie pierścienie i przerywane profile mogą wymagać dodatkowych prac związanych z podparciem detalu. W przypadku większych partii programowanie i przygotowanie uchwytu rozkładają się na większą liczbę części; usuwanie materiału oraz wykańczanie pozostają operacjami wykonywanymi osobno dla każdej części.

Zamówienia próbek i produkcji

Dane potrzebne do wyceny niestandardowej tulei

Definicja elementu i powierzchni współpracy
DołączWymagany szczegół
Geometria tuleiModel/rysunek, otwór lub prowadnica, profil tulei, odległości powierzchni czołowych i jednostki miary
Powierzchnie współpracyGranice rejestracji, układ śrub / orientacja kątowa, bazy pomiarowe oraz kontrola powierzchni czołowych
Stan końcowyMateriał/stan wyjściowy, powłoka lub maskowanie, gniazda pod elementy mocujące oraz stan akceptacji
Zamówienie i akceptacjaNumer części/rewizja, ilość sztuk, raporty oraz wszelkie oddzielne wymagania montażowe

Określ rysunek interfejsu decydujący, gdy spotykają się dwa różne układy sprzężenia urządzeń. Kontrolowane numery części zapewniają śledzenie każdej strony adaptera i jego rewizji.

Często zadawane pytania dotyczące niestandardowych tulei

Czy te niestandardowe tuleje są automatycznie ciśnieniowo klasyfikowane zgodnie z normą ASME B16.5?

Nie. Ta strona dotyczy mechanicznych, zdefiniowanych rysunkiem kołnierzy montażowych i adapterów. Norma ASME B16.5-2025 określa wymagania dotyczące kołnierzy rurowych i przewidzianych do łączenia elementów rurowych, w tym materiałów, zakresów ciśnień i temperatur, wymiarów, oznaczeń oraz innych aspektów. Pełna zgodność i klasa ciśnieniowa wynikają z określonej normy produktu oraz zakresu jej stosowania. Wymagania dotyczące rurociągów ciśnieniowych wymagają osobno określonego produktu i zakresu zgodności.

Co umożliwia przekazywanie momentu obrotowego z tulei na wał?

Zdefiniowane połączenie wału zapewnia ścieżkę przenoszenia momentu obrotowego — np. wpust, połączenie wciskowe lub zaprojektowane połączenie zaciskowe. Dopuszczalny moment obrotowy wynika z zdefiniowanego połączenia wału, wstępnego docisku elementów złącznych oraz powierzchni styku przenoszących obciążenie. Wstępny docisk elementów złącznych, powierzchnie styku oraz wybrany projekt połączenia muszą być dostosowane do obciążenia. Obrabiamy te określone cechy bez przypisywania niestandardowej tarczy sprzęgłowej klasy z katalogu.

Czy oba otwory w kołnierzach do współpracy mogą być gwintowane na tradycyjne połączenie śrubowe z dociskiem?

Zwykłe połączenie śrubowe z nakrętką zwykle posiada luz w płycie dociskanej (flanszu) oraz zarys gwintu w części współpracującej; śruba przebijająca może natomiast dociskać się do nakrętki. Wytaczanie gwintu w obu otworach współpracujących zmienia tę konfigurację i może uniemożliwić śrubie przyciągnięcie powierzchni do siebie zgodnie z założeniem projektowym. Takie połączenie wymaga wyraźnego, celowego projektowania zamiast traktowania otworów gwintowanych i otworów luzowych jako wzajemnie zastępczych rozwiązań.

Czy otwór kołnierza z uchwytem rozdzielnym należy sprawdzać w stanie luźnym czy zamocowanym?

Użyj warunku, w jakim rysunek wymaga, aby otwór spełniał swoje granice. Średnica otworu w swobodnej części może się różnić od średnicy otworu zamkniętego wokół wału lub trzpienia pod określonymi warunkami dokręcenia. Jeśli akceptacja ma odbywać się w stanie dokręconym, zdefiniuj średnicę współpracującą, stan elementów złącznych oraz układ zamknięcia — wówczas pomiar otworu wykonujemy w tym stanie.

Czy cała obróbka skrawaniem może zostać zakończona przed przyspawaniem kołnierza do zespołu?

Wstępnie obrabiana kołnierz ustala geometrię przed spawaniem. Spawanie może zmienić położenie i kształt powierzchni czołowej, dlatego wymóg stosowany do zespole spawanego może wymagać późniejszej obróbki wykończeniowej lub końcowej kontroli. Ciąg technologiczny oddziela te etapy. Nasza wycena określa, czy dostarczany kołnierz jest gotowy do montażu, czy pozostaje z umowną nadmiernością na obróbkę w późniejszym etapie.

Czy zgodny układ śrub jest wystarczający do doboru uszczelki dla kołniera pokrywy?

Nie. Rzeczywista pierścieńowa powierzchnia styku oraz obciążenie dostępne z elementów złącznych wpływają na dobór uszczelki. Uszczelka pasująca do położeń otworów może mieć nadal nieodpowiednią powierzchnię ściskaną, materiał lub grubość dla danego połączenia. Wybrana uszczelka oraz projekt połączenia pokrywy określają powierzchnie współpracujące, a skuteczność uszczelnienia zależy od wymaganej powierzchni ściskanej, materiału i grubości.

WSPARCIE PROJEKTOWE

Omów swoją niestandardową kołnierz obrabiany skrawaniem

Wyślij rysunek kołnierza oraz definicję interfejsu połączeniowego wraz z materiałem i ilością. Wycenimy obróbkę skrawaniem tej części, określony stan gotowy oraz wymagane dokumenty.

Odnośniki techniczne

Odnośniki do wybranego pasowania, sposobów mocowania oraz rodzajów połączeń przedstawionych na tej stronie.

  1. ISO 286-2 oraz ISO 273:1979— Wybrana pasma wymiarowe H7 i średnice otworów pod śruby serii średniej. Równomierny rozstaw kątowy wynika z podzielenia 360° przez liczbę otworów.
  2. Sandvik Coromant — Frezowanie czołowe; KIPP — Informacje techniczne dotyczące sprzęgieł wałowych— Utrzymanie i kolejność obróbki cienkich przekrojów; odrębne formy docisku i mocowania piasty.
  3. NASA — Podręcznik projektowania elementów mocujących, RP 1228; NASA-STD-5020A— Ścieżki obciążenia w połączeniu dociskowym, długość docisku oraz geometria osadzenia elementów mocujących.
  4. TWI — Wskazówki dotyczące odkształceń spawalniczych— Kolejność spawania, geometria połączenia oraz sposób jego utwierdzenia mogą wpływać na końcową geometrię.
  5. ASME B16.5-2025; Garlock — Kryteria doboru produktów— Zakres zastosowania normy dotyczącej tarcz przykrywających do rurociągów ciśnieniowych oraz czynniki związane z powierzchnią styku uszczelki i elementami mocującymi dla niestandardowych tarcz przykrywających z uszczelką.
VETCNCCNC MANUFACTURING

Uzyskaj ofertę

Prześlij rysunek

*Pola obowiązkowe

Przykład części

Polski
WhatsApp Napisz do nas e-mail

Opisz nam swój projekt

Podaj swoje wymagania — odpowiemy na nie drogą e-mailową.

PDF, CAD lub ZIP · do 20 MB